Rakyat Tidak Sedang Menyerang Anwar. Rakyat Sedang Menggunakan Ukuran Yang Anwar Cipta Sendiri.
Mengapa begitu sukar menerima apabila rakyat memainkan semula rakaman lama Datuk Seri Anwar Ibrahim mengenai janjinya tentang harga minyak, kos sara hidup dan beban rakyat?
Bukankah semua kenyataan itu datang daripada beliau sendiri?
Tiada suntingan. Tiada fitnah. Tiada rekaan.
Rakyat hanya menekan butang "play".
Terlalu banyak jika rakyat nak tekan butang 'play'
Ketika berada di pentas pembangkang, setiap kenaikan harga petrol dianggap bukti kegagalan kerajaan. Setiap peningkatan kos sara hidup dijadikan alasan bahawa negara sedang diurus secara tidak kompeten. Keuntungan besar PETRONAS dijadikan hujah bahawa rakyat tidak sepatutnya dibebankan.
Naratif itu berjaya.
Naratif itulah yang membantu membina sokongan politik sehingga membawa Anwar ke Putrajaya.
Kini keadaan telah berubah.
Jawatan Perdana Menteri berada di tangan beliau. Kementerian Kewangan berada di bawah pengaruh kerajaan beliau. Dasar harga bahan api ditentukan oleh kerajaan yang beliau pimpin.
Lalu mengapa rakyat tidak boleh menggunakan hujah yang sama?
Jika kenaikan harga minyak dahulu dianggap menekan rakyat, adakah kesannya berbeza hari ini?
Jika keuntungan PETRONAS dahulu dijadikan alasan untuk mengekalkan subsidi, mengapa logik yang sama tidak lagi digunakan sekarang?
Jika inflasi dahulu dikaitkan dengan kenaikan harga bahan api, adakah hukum ekonomi itu tiba-tiba berubah selepas pertukaran kerajaan?
Inilah sebab sebenar rakaman lama terus dimainkan.
Bukan kerana rakyat lupa.
Bukan kerana rakyat benci.
Sebaliknya kerana rakyat masih ingat.
Mereka masih ingat siapa yang berjanji.
Mereka masih ingat siapa yang memberi harapan.
Mereka masih ingat siapa yang mengatakan bahawa penyelesaiannya mudah jika kerajaan mempunyai kemahuan politik.
Apa yang berlaku hari ini bukan serangan terhadap Anwar.
Apa yang berlaku ialah Anwar sedang berdepan dengan ukuran yang beliau cipta sendiri.
Ukuran itu digunakan untuk menumbangkan kerajaan terdahulu.
Ukuran yang sama kini digunakan rakyat untuk menilai kerajaan hari ini.
Itulah yang menjadikan rakaman lama tersebut terus hidup.
Bukan disebabkan pembangkang.
Bukan disebabkan propaganda.
Sebaliknya kerana rakyat sedang bertanya satu perkara yang paling sukar dijawab oleh mana-mana pemimpin, mengapa sesuatu yang dahulu dianggap kegagalan kerajaan, kini diminta untuk diterima sebagai realiti?