Tidak Wujud Istilah ‘Kerajaan Minoriti’ - Pakar Perlembagaan

Krisis politik di Negeri Sembilan kini memasuki fasa lebih serius apabila dakwaan kewujudan “kerajaan minoriti” dipersoalkan dari sudut perlembagaan. Dalam suasana politik yang semakin tegang, pakar tampil menegaskan bahawa istilah tersebut bukan sahaja mengelirukan, malah tidak mempunyai asas dalam undang-undang negeri.

Menurut Profesor Madya Datuk Dr Wan Ahmad Fauzi Wan Husain, dakwaan bahawa kerajaan Negeri Sembilan kini berstatus minoriti adalah bercanggah dengan peruntukan undang-undang. Beliau menjelaskan, apa yang lebih penting bukanlah label politik tetapi sama ada Menteri Besar masih mempunyai kepercayaan majoriti Ahli Dewan Undangan Negeri (ADUN) atau tidak.

Realitinya, gabungan 14 ADUN Barisan Nasional bersama lima ADUN Perikatan Nasional sudah mencukupi untuk membentuk majoriti mudah sebanyak 19 kerusi. Ini sekali gus membuka ruang kepada pembentukan kerajaan baharu sekiranya proses perlembagaan dipatuhi dengan betul. Dalam konteks ini, persoalan utama bukan lagi persepsi politik tetapi angka dan sokongan sebenar di dalam Dewan. Namun bagi Wakil Rakyat BN, bukan ini isu pokoknya. Apa yang berlaku adalah Wakil Rakyat BN ingin pertahankan adat dan perlembagaan negeri di Negeri Sembilan.

Dalam masa sama, tindakan Aminuddin Harun yang enggan membubarkan Dewan Undangan Negeri walaupun berdepan tekanan politik menambah lagi ketegangan. Beliau sebaliknya mencabar pihak lawan untuk membawa usul undi tidak percaya, satu langkah yang kini dilihat sebagai medan penentu sebenar kedudukan kerajaan sedia ada.

Namun, pakar menegaskan bahawa Menteri Besar tidak boleh sewenang-wenangnya mencipta istilah politik untuk mempertahankan kedudukan. Perlembagaan negeri melalui Undang-Undang Tubuh Kerajaan Negeri Sembilan telah menetapkan garis panduan jelas. Di bawah peruntukan tersebut, pelantikan Menteri Besar terletak pada budi bicara Raja Pemerintah, iaitu Yang di-Pertuan Besar bersama Undang Empat, berdasarkan penilaian siapa yang mempunyai sokongan majoriti.

Sekiranya seorang Menteri Besar hilang kepercayaan majoriti, beliau sepatutnya memohon pembubaran Dewan. Namun keputusan akhir tetap di tangan Raja Pemerintah, sama ada untuk membubarkan, menangguhkan atau menolak permohonan tersebut. Jika pembubaran tidak diperkenankan, maka peletakan jawatan menjadi langkah yang selaras dengan prinsip perlembagaan.

Lebih penting, situasi ini menegaskan satu hakikat yang sering dilupakan dalam polemik politik sistem di Malaysia bukan demokrasi mutlak tetapi demokrasi berperlembagaan yang berteraskan kedaulatan undang-undang dan institusi raja. Ini bermakna, mandat rakyat diterjemahkan melalui wakil di Dewan tetapi pelantikan kerajaan tetap tertakluk kepada proses dan kuasa yang diperuntukkan oleh perlembagaan.

Dalam keadaan ini, setiap ADUN terikat dengan sumpah untuk mempertahankan keluhuran perlembagaan negeri. Mereka tidak boleh meletakkan kepentingan politik mengatasi prinsip undang-undang. Krisis yang berlaku hari ini bukan sekadar perebutan kuasa tetapi ujian besar terhadap sejauh mana pemimpin menghormati asas sistem pemerintahan.

Akhirnya, persoalan sebenar yang perlu dijawab bukan lagi siapa kuat dari segi politik, tetapi siapa benar dari sudut perlembagaan. Dalam krisis Negeri Sembilan ini, undang-undang harus menjadi penentu, bukan naratif atau persepsi.