Faktor utamanya adalah ‘perangai’ DAP.
Setiap kali timbul kenyataan atau tindakan yang menunjukkan UMNO mengambil pendirian berbeza daripada DAP, pasti ada yang bertanya mengapa hubungan antara kedua-dua parti kelihatan semakin berjarak walaupun berada dalam Kerajaan Perpaduan.
Jawapannya tidak sukar untuk difahami.
Yang menjadi pertaruhan hari ini bukan kedudukan dalam kerajaan tetapi keyakinan pengundi terhadap arah perjuangan UMNO, khususnya apabila semakin banyak isu menyentuh sensitiviti Melayu dan Bumiputera menjadi perhatian rakyat.
UMNO dan DAP boleh berkongsi pentadbiran yang sama, namun kedua-duanya lahir daripada sejarah perjuangan, asas sokongan dan falsafah politik yang berbeza. Perbezaan tersebut tidak hilang hanya kerana mereka berada dalam kerajaan yang sama.
Selama berpuluh tahun, UMNO membina sokongan sebagai parti yang memperjuangkan kepentingan orang Melayu, Bumiputera, Islam dan institusi Raja-Raja Melayu. DAP pula membawa pendekatan politik yang sering menekankan kesamarataan dasar dan reformasi institusi.
Pertembungan dua pendekatan ini terus menjadi faktor utama yang mempengaruhi persepsi rakyat.
Dalam kalangan sebahagian besar pengundi Melayu dan Bumiputera, beberapa isu yang sering dikaitkan dengan DAP menimbulkan kegelisahan yang berpanjangan.
Antaranya ialah tuntutan pengiktirafan Sijil Peperiksaan Bersepadu (UEC) untuk tujuan kemasukan ke institusi pengajian tinggi awam dan perkhidmatan awam. Bagi penyokong UEC, ia dilihat sebagai pengiktirafan terhadap sistem pendidikan yang telah lama wujud.
Namun bagi sebahagian masyarakat Melayu dan Bumiputera, isu tersebut sering dikaitkan dengan kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan serta asas sistem pendidikan nasional yang menjadi tunjang pembinaan negara sejak merdeka.
Selain itu, terdapat juga perbahasan berterusan mengenai dasar tindakan afirmatif Bumiputera, kuota pendidikan, peluang ekonomi, pemilikan ekuiti dan pelbagai inisiatif yang diwujudkan bagi meningkatkan penyertaan Bumiputera dalam ekonomi negara.
Malah DAP juga dilihat semakin berani menyentuh soal Islam dan ini tidak mampu diterima oleh orang Islam di sini.
Walaupun penyokong reformasi melihat perkara ini sebagai perbincangan dasar yang normal dalam sebuah negara demokrasi, ramai pengundi Melayu dan Bumiputera melihatnya sebagai isu yang menyentuh jaminan yang telah termaktub dalam kerangka pembangunan negara sejak sekian lama.
Isu pilihan raya kerajaan tempatan juga sering menjadi perhatian. Setiap kali cadangan tersebut dibangkitkan oleh pihak tertentu, ia mencetuskan kebimbangan dalam kalangan sebahagian masyarakat Melayu yang melihatnya sebagai sesuatu yang boleh mengubah keseimbangan politik sedia ada.
Perkara yang sama berlaku apabila timbul perdebatan berkaitan tulisan Jawi, bahasa kebangsaan, kedudukan tanah rizab Melayu, agenda ekonomi Bumiputera dan isu-isu lain yang mempunyai kaitan langsung dengan identiti nasional.
Walaupun tidak semua pandangan tersebut mewakili pendirian rasmi DAP, persepsi politik sering kali lebih berpengaruh daripada penjelasan teknikal.
Dalam politik, persepsi membentuk realiti.
Apa yang dilihat oleh pengundi sering menjadi lebih penting daripada apa yang cuba dijelaskan oleh pemimpin.
Atas sebab itu, setiap kali timbul isu yang menyentuh kepentingan Melayu dan Bumiputera, UMNO berdepan tekanan yang besar daripada akar umbi untuk menunjukkan pendirian yang jelas.
Tekanan ini menjadi semakin kuat apabila terdapat beberapa pemimpin DAP yang mengeluarkan kenyataan mengenai perkara-perkara yang berkaitan dengan institusi Raja-Raja Melayu, dasar afirmatif Bumiputera atau isu-isu yang dianggap sensitif oleh masyarakat Melayu.
Keadaan menjadi lebih rumit apabila media sosial mempercepatkan penyebaran persepsi tersebut. Satu kenyataan boleh disebarkan kepada jutaan pengguna dalam masa beberapa jam dan akhirnya membentuk tanggapan bahawa DAP sedang mencampuri perkara-perkara yang dianggap sebagai asas kepada kedudukan Melayu dan Bumiputera dalam negara.
Betul atau salah persepsi itu bukan lagi persoalan utama dari sudut politik.
Yang menjadi persoalan ialah bagaimana UMNO harus bertindak apabila sentimen tersebut semakin kuat dalam kalangan penyokongnya sendiri.
Kepimpinan UMNO memahami bahawa mereka tidak boleh mengabaikan suara akar umbi yang melihat parti itu sebagai benteng politik Melayu dan Bumiputera. Jika UMNO dilihat terlalu akomodatif atau terlalu defensif apabila isu-isu sensitif dibangkitkan, parti itu berisiko kehilangan sokongan tradisional yang menjadi teras kekuatannya selama ini.
Tambahan pula, UMNO sedang bersaing secara langsung dengan parti-parti lain untuk mendapatkan semula sokongan pengundi Melayu. Dalam keadaan sedemikian, mengekalkan identiti politik menjadi keperluan, bukan pilihan.
Inilah sebab sebenar mengapa UMNO semakin berhati-hati dalam hubungannya dengan DAP.
Ia bukan semestinya kerana kedua-dua parti tidak boleh bekerjasama dalam kerajaan.
Ia juga bukan semestinya kerana wujud permusuhan yang tidak boleh didamaikan.
Sebaliknya, UMNO sedang berdepan satu realiti politik yang tidak boleh dielakkan.
Semakin banyak isu yang dilihat oleh pengundi Melayu dan Bumiputera sebagai menyentuh kepentingan mereka, semakin kuat tekanan terhadap UMNO untuk menunjukkan bahawa parti itu masih berdiri teguh mempertahankan prinsip yang menjadi asas perjuangannya sejak penubuhan parti tersebut.
Dan selagi isu seperti UEC, dasar Bumiputera, kuota pendidikan, agenda ekonomi Bumiputera, bahasa kebangsaan, tulisan Jawi, institusi Raja-Raja Melayu dan perkara-perkara berkaitan identiti nasional termasuk Islam terus menjadi bahan perdebatan, selagi itulah jarak politik antara UMNO dan DAP akan terus menjadi sebahagian daripada realiti politik Malaysia.