Pelajar yang menjadi mangsa buli atau gangguan tidak sepatutnya dibiarkan berdepan keadaan itu sendirian, lebih-lebih lagi apabila aduan yang dibuat tidak mendapat tindakan sewajarnya daripada pihak sekolah. Mangsa perlu tahu bahawa kegagalan sesuatu aduan diselesaikan di peringkat sekolah bukan bermakna tiada lagi saluran untuk mendapatkan perlindungan dan tindakan.
Menteri di Jabatan Perdana Menteri (Undang-Undang dan Reformasi Institusi), YB Dato’ Sri Azalina Othman Said menegaskan bahawa pelajar perlu diberi kesedaran mengenai kewujudan Tribunal bagi Antibuli atau TAB sebagai saluran alternatif sekiranya tindakan di peringkat sekolah tidak memadai. Menurut beliau, pelajar yang berasa diganggu atau menjadi mangsa buli perlu membuat laporan dan jika sekolah gagal mengambil tindakan sewajarnya, perkara itu boleh dibawa terus ke tribunal untuk tindakan lanjut.
“Kalau rasa diganggu atau sesiapa saja yang mengalami perkara itu, laporkan dan jika sekolah tidak mengambil tindakan, boleh terus ke tribunal dan tindakan akan diambil,” katanya.
Penegasan itu membawa mesej yang jelas bahawa budaya berdiam diri tidak boleh lagi menjadi sebahagian daripada cara kes buli ditangani. Keberanian mangsa untuk membuat laporan perlu disambut dengan tindakan yang pantas, tersusun dan bertanggungjawab. Aduan tidak boleh dipandang ringan, dipendam atau dibiarkan tanpa penyelesaian sehingga mangsa akhirnya hilang keyakinan terhadap sistem yang sepatutnya melindungi mereka.
Kewujudan TAB memberi satu lagi lapisan perlindungan kepada pelajar. Tribunal itu bukan sekadar ruang untuk membawa aduan ke peringkat seterusnya, tetapi juga menjadi mekanisme yang memastikan sesuatu kes tidak terhenti hanya kerana tindakan di peringkat awal gagal dilaksanakan dengan baik.
Dato’ Sri Azalina turut menjelaskan bahawa pendekatan tribunal memberi penekanan kepada intervensi dan pemulihan, bukan hukuman semata-mata, khususnya apabila kes melibatkan individu di bawah umur 18 tahun. Pendekatan ini penting kerana isu buli dalam kalangan kanak-kanak dan remaja tidak boleh dilihat hanya dari sudut menghukum pelaku. Aspek tingkah laku, persekitaran, pemulihan mangsa serta usaha membetulkan sikap mereka yang terlibat juga perlu diberikan perhatian.
Dalam banyak keadaan, kesan buli tidak berakhir dengan kecederaan fizikal. Mangsa boleh mengalami ketakutan, hilang keyakinan diri, tekanan emosi dan rasa tidak selamat untuk kembali ke sekolah. Apabila aduan mereka tidak diambil serius, kesannya boleh menjadi lebih buruk kerana mangsa mula merasakan bahawa tiada siapa yang benar-benar mahu mendengar atau membantu mereka.
Rekod sebelum ini menunjukkan bahawa buli fizikal merupakan kategori tertinggi yang diterima TAB, dengan 41 daripada 56 aduan melibatkan bentuk gangguan tersebut. Angka itu menunjukkan bahawa isu buli masih memerlukan perhatian serius serta mekanisme tindakan yang jelas, mudah dicapai dan diyakini oleh pelajar serta keluarga mereka.
Peranan sekolah kekal penting sebagai barisan pertama dalam menangani sebarang aduan. Namun, jika tindakan di peringkat sekolah tidak berlaku atau tidak memberikan penyelesaian yang sewajarnya, mangsa perlu tahu bahawa mereka masih mempunyai saluran lain untuk mendapatkan pembelaan.
Mesej yang dibawa oleh Dato’ Sri Azalina cukup jelas. Mangsa tidak perlu diam, sekolah tidak boleh memandang ringan dan sistem mesti mempunyai jalan keluar apabila saluran pertama gagal.
Dalam menangani buli, kegagalan paling besar bukan hanya apabila kejadian itu berlaku, tetapi apabila mangsa mula percaya bahawa suara mereka tidak akan didengar.
Tags
Berita