Ada satu persoalan yang wajar ditanya secara terbuka.
Kalau prinsipnya ialah menghormati kuasa pengampunan Diraja, mengapa ukuran politik terhadap pengampunan Anwar Ibrahim dan Najib Razak kelihatan begitu berbeza?
Pada 16 Mei 2018, Anwar menerima pengampunan penuh dan pembebasan serta-merta selepas rayuannya dipertimbangkan dalam Mesyuarat Lembaga Pengampunan Wilayah Persekutuan ke-51. Jabatan Peguam Negara kemudiannya mengesahkan mesyuarat tersebut memang berlangsung dan dipengerusikan oleh Yang di-Pertuan Agong ketika itu.
Malah, DAP sendiri dalam naratif politiknya selepas PRU14 menggambarkan Anwar sebagai tokoh penting yang menyatukan parti-parti pembangkang dan menjadi sebahagian daripada perjuangan menuju perubahan kerajaan pada 2018.
Kini, apabila melibatkan Najib, situasinya berbeza.
Pada 18 September 2026, Yang di-Pertuan Agong memperkenankan pengampunan bersyarat yang membolehkan Najib menjalani baki hukuman melalui tahanan di rumah sehingga 23 Ogos 2028 tertakluk kepada syarat termasuk pembayaran denda RM50 juta. Keputusan itu dibuat oleh Lembaga Pengampunan Wilayah Persekutuan.
Hannah Yeoh hadir dalam mesyuarat tersebut sebagai anggota Lembaga Pengampunan. Anthony Loke kemudian menyatakan bahawa pandangan Hannah adalah selaras dengan prinsip perjuangan DAP dan disampaikan secara jujur serta berterus terang.
PH pula mengeluarkan kenyataan bahawa “tiada siapa mengatasi undang-undang” dan menyokong pendirian Anwar serta nasihat Peguam Negara dan Menteri Wilayah Persekutuan kepada Lembaga Pengampunan.
Di sinilah persoalan politik menjadi semakin menarik.
Mengapa prinsip yang sama tidak kelihatan sama apabila nama yang terlibat berubah?
Konsistensi prinsip DAP dalam perkara ini sangat ketara.
Kalau kuasa pengampunan Diraja dihormati sebagai kuasa Perlembagaan ketika melibatkan Anwar maka apabila kuasa yang sama digunakan dalam kes Najib, persoalan rakyat bukanlah:
“Adakah DAP wajib menyokong Najib?”
Tidak.
Persoalannya jauh lebih asas:
“Adakah DAP menghormati prinsip yang sama walaupun keputusan itu memihak kepada tokoh politik yang tidak mereka sokong?”
Anthony Loke kini menegaskan DAP menghormati kuasa pengampunan Yang di-Pertuan Agong dan menjunjung Raja Berperlembagaan serta Keluhuran Perlembagaan.
Maka prinsip itu wajar dinilai secara konsisten.
Bukan ketika ia menguntungkan.
Bukan ketika ia melibatkan sekutu politik.
Bukan ketika ia membantu naratif Reformasi.
Tetapi juga ketika keputusan Diraja itu melibatkan seorang tokoh yang DAP selama ini kritik.
Itulah ujian sebenar kepada prinsip.
Dan di sinilah persepsi tentang double standard boleh timbul dalam kalangan pengkritik DAP.
Bukan kerana DAP tidak boleh mengkritik Najib.
Bukan kerana DAP perlu menerima semua hujah UMNO.
Bukan kerana sejarah 1MDB perlu dilupakan.
Tetapi kerana menghormati institusi Diraja dan pada masa yang sama mengekalkan pendirian politik terhadap seseorang bukan dua perkara yang bercanggah.
Malah, kerajaan sendiri mengakui keputusan pengampunan bersyarat itu berada dalam kuasa Yang di-Pertuan Agong di bawah Perkara 42.
Jadi, mengapa nadanya masih kelihatan berbeza?
Inilah perkara yang DAP dan Hannah Yeoh perlu jawab kepada rakyat.
Jika pengampunan Anwar boleh diterima sebagai keputusan Perlembagaan yang membuka jalan kepada kebebasan dan kembali ke gelanggang politik, mengapa pengampunan Najib tidak boleh dibincangkan dengan bahasa prinsip Perlembagaan yang sama?
Rakyat boleh menerima bahawa Anwar dan Najib bukan kes yang sama.
Rakyat juga boleh menerima bahawa DAP mempunyai pendirian politiknya sendiri.
Tetapi rakyat juga berhak bertanya sama ada standard prinsip itu konsisten atau berubah mengikut siapa yang berada di hadapan.
Kerana akhirnya, prinsip yang benar-benar kukuh bukan prinsip yang hanya digunakan terhadap lawan.
Prinsip diuji apabila kita perlu menghormati keputusan yang tidak kita sukai.
Dan itulah soalan paling besar untuk DAP:
Jika kuasa pengampunan Diraja mesti dihormati ketika melibatkan Anwar, mengapa apabila melibatkan Najib, rakyat melihat begitu banyak syarat, isu dan penjelasan politik?
Itu pertanyaan terhadap konsistensi manusia atau lebih tepat DAP yang mendakwa menjunjung prinsip tersebut.
Dan semakin kuat seseorang bercakap tentang Reformasi, keadilan dan Keluhuran Perlembagaan maka semakin tinggi juga tuntutan rakyat supaya prinsip itu tidak mempunyai dua ukuran.
Untuk rekod, Pengampunan penuh Anwar Ibrahim membawa kesan undang-undang yang sangat besar, bukan sekadar membebaskan beliau daripada penjara.
Kesan Undang-Undang Pengampunan penuh Anwar menghapuskan kesan sabitan jenayah terhadap kes liwat yang disabitkan ke atas Anwar.
Ia turut menghapuskan rekod kesalahan bagi tujuan hilang kelayakan di bawah Perkara 48(1) Perlembagaan Persekutuan.
Pengampunan tersebut turut memulihkan semula kelayakan beliau untuk bertanding dalam pilihan raya dan memegang jawatan awam.