Kenyataan Ketua AMK, Muhammad Kamil Abdul Munim, bahawa rakyat tidak wajar dipersalahkan kerana menolak sesebuah parti kelihatan seperti satu detik keinsafan dalam Pakatan Harapan. Beliau turut mengingatkan agar keresahan orang Melayu tentang kedudukan mereka dan kebimbangan umat Islam terhadap penghormatan kepada agama tidak dihina atau dianggap sebagai pemikiran mundur. Bahasanya lunak, tertib dan tepat.
Persoalannya bukan sama ada kenyataan itu sedap didengar. Persoalan sebenar ialah mengapa bahasa tersebut hanya menjadi nyaring selepas keputusan pilihan raya menunjukkan kuasa semakin menjauh. Ketika keyakinan pengundi merosot, pimpinan PKR tiba tiba menemui semula kosa kata Melayu, Islam, maruah dan kebimbangan rakyat yang sebelum ini terlalu mudah disempitkan sebagai permainan sentimen.
Akhirnya Pakatan Harapan sedar bahawa mereka telah melakukan kesilapan besar dengan merendahkan akal pengundi. Rakyat bukan angka yang boleh dipindahkan melalui ceramah, slogan dan kandungan media sosial. Mereka menilai watak, rekod serta keberanian sesebuah parti mempertahankan perkara yang dianggap asas kepada negara. Undi bukan hutang rakyat kepada parti. Kepercayaan ialah hutang parti kepada rakyat.
Keinsafan pada musim kehilangan sokongan tetap perlu diuji. Bangkai gajah tidak boleh ditutup dengan daun serai. Satu ucapan bernada Melayu tidak mampu memadam seluruh persoalan yang terkumpul dalam ingatan pengundi. Jika kenyataan Kamil sekadar kostum baharu untuk pentas lama, ia bukan perubahan. Ia hanyalah sandiwara politik yang dicipta bagi mendapatkan semula kuasa.
Episod ICERD pada 2018 kekal sebagai contoh paling jelas. Kerajaan PH ketika itu menyatakan hasrat untuk meratifikasi konvensyen berkenaan sebelum rancangan tersebut dibatalkan susulan bantahan besar. Hak Melayu tidak terhapus kerana ICERD akhirnya tidak diratifikasi. Namun episod itu mendedahkan kegagalan membaca kedalaman keresahan masyarakat terhadap kedudukan Islam, Raja Raja Melayu dan peruntukan Bumiputera dalam Perlembagaan. Sebuah kerajaan yang memahami denyut rakyat sepatutnya menjelaskan implikasi lebih awal, bukan berundur hanya selepas tekanan memuncak.
Isu penternakan babi di Selangor juga perlu dinilai berdasarkan rekod yang tepat. Kerajaan negeri akhirnya menyatakan penerimaan dan pelaksanaan titah Sultan Selangor. Oleh itu, dakwaan bahawa mereka secara terbuka melawan titah tidak wajar dijadikan fakta tanpa bukti yang kukuh. Kritikan yang lebih tajam terletak pada cara isu sensitif itu diurus sehingga menimbulkan keresahan dan memerlukan penjelasan diraja. Apabila komunikasi kerajaan kabur, kecurigaan rakyat tumbuh dengan sendirinya.
Begitu juga tuduhan bahawa PKR menjunjung komunisme. Jika wujud ucapan, keputusan atau tindakan yang bercanggah dengan Perlembagaan, bentangkan satu persatu. Jangan gantikan bukti dengan label. Kritikan yang tepat jauh lebih merosakkan kredibiliti PH berbanding tuduhan longgar yang mudah mereka sangkal. Lawan politik yang serius tidak memerlukan cerita yang dibesar besarkan kerana rekod sebenar sudah cukup untuk diuji.
Ucapan Kamil boleh jadi pengakuan jujur seorang pemimpin muda. Kejujuran peribadi beliau masih belum membuktikan perubahan institusi dalam PKR atau PH. Selagi kegusaran Melayu hanya diraikan selepas kekalahan, selagi suara yang mempersoalkan dasar dilabel sebagai taksub atau ekstrem, dan selagi pembelaan terhadap hak Perlembagaan hadir mengikut musim, selagi itulah rakyat berhak menganggap naratif baharu ini sebagai lakonan.
Jika PH benar benar sudah belajar, buktinya mesti hadir dalam dasar dan tindakan. Nyatakan dengan jelas bagaimana pendidikan, pemilikan rumah, pekerjaan berkualiti, penguasaan ekonomi dan mobiliti sosial Melayu akan diperkuat. Hormati institusi Raja tanpa bahasa berkias. Pertahankan kedudukan Islam dan hak Bumiputera tanpa menafikan keadilan kepada kaum lain. Bezakan hak Perlembagaan daripada retorik ketakutan, kemudian terangkan semuanya secara terbuka dan konsisten.
Politik keyakinan tidak dibina melalui satu ucapan selepas kekalahan. Ia dibina melalui rekod yang sanggup diuji ketika berkuasa dan ketika tidak popular. Orang Melayu tidak memerlukan pemimpin yang baru belajar menghormati mereka apabila peti undi mula menjauh. Mereka memerlukan kepimpinan yang tidak memperalatkan keresahan, tidak menghina kecerdikan mereka dan tidak menukar prinsip mengikut arah kuasa.
Jika Kamil benar benar mewakili wajah baharu PH, buktikan perubahan itu sebelum pilihan raya seterusnya. Jika tidak, kenyataan ini akan dikenang sebagai babak terbaharu dalam sandiwara lama. Melayu dicari ketika kuasa hilang, dipuji ketika undi diperlukan, lalu dilupakan semula selepas kemenangan.
Tags
Politik