Dokumen palsu bertandatangan seorang anggota Lembaga tular menjelang proses pengampunan. Siapa mahu membentuk keputusan awam sebelum Tuanku selesai mempertimbangkannya?
Pada malam menjelang Lembaga Pengampunan Wilayah Persekutuan dilaporkan akan bersidang semula, media sosial digemparkan dengan satu dokumen yang didakwa sebagai perintah tahanan rumah untuk Datuk Seri Najib Razak. Dokumen itu memaparkan tandatangan yang dikaitkan dengan Menteri di Jabatan Perdana Menteri Wilayah Persekutuan, Hannah Yeoh, bersama imej yang didakwa sebagai mohor diraja.
Hannah menafikan beliau pernah menandatangani perintah tersebut dan menyifatkannya sebagai palsu. Beliau turut menyatakan bahawa Lembaga Pengampunan belum bersidang ketika dokumen itu tersebar, manakala setiausaha akhbarnya telah membuat laporan kepada pihak berkuasa.
Penafian itu mengubah seluruh persoalan. Tumpuan kini bukan pada kandungan dokumen palsu tersebut tetapi pada siapa yang menciptanya, siapa yang mengedarkannya dan mengapa ia dilancarkan sebelum proses rasmi selesai. Siapa mahu rakyat membuat keputusan di media sosial sebelum Tuanku membuat pertimbangan di bawah Perkara 42 Perlembagaan Persekutuan?
Jika keseluruhan dokumen direka, isu yang perlu disiasat ialah pemalsuan serta operasi membentuk persepsi. Jika penciptanya menggunakan maklumat sebenar yang bersifat sulit, wujud pula kemungkinan pelanggaran kerahsiaan. Pihak berkuasa mesti menyiasat kedua-dua jalur itu.
Pemalsuan tandatangan seorang anggota Lembaga dan penggunaan imej yang dikaitkan dengan mohor diraja bukan gurauan politik. Fail asal, metadata, akaun pemula serta hubungan antara penyebar perlu diperiksa. Yang dicari bukan sekadar siapa menekan butang “kongsi” tetapi siapa menyediakan bahan itu dan siapa merancang masa penyebarannya.
Perkara 42 memberikan kuasa pengampunan bagi kesalahan yang dilakukan di Wilayah Persekutuan kepada Yang di-Pertuan Agong melalui proses Lembaga Pengampunan yang ditetapkan oleh Perlembagaan. Komen media sosial bukan instrumen Perlembagaan. Kenyataan parti juga tidak boleh menggantikan pertimbangan dan keputusan rasmi Tuanku.
Rakyat berhak menyokong atau menolak permohonan Najib. PH juga berhak menyatakan pendirian. Namun apabila sentimen digerakkan ketika proses masih berjalan, lebih-lebih lagi melalui dokumen palsu atau bahan yang belum disahkan, politik telah memasuki ruang tekanan yang tidak wajar. Media sosial tidak boleh dijadikan Lembaga Pengampunan kedua.
Pendirian bahawa individu yang disabitkan mesti menjalani hukuman penuh boleh dihujahkan sebagai prinsip politik tetapi jika prinsip itu digerakkan untuk menetapkan hasil sebelum Tuanku membuat keputusan, ia bukan lagi perbahasan biasa. Ia mencipta persepsi bahawa satu-satunya keputusan yang boleh diterima ialah keputusan yang dikehendaki oleh sesebuah kem politik.
Kepantasan akaun dan halaman yang cenderung kepada PH mengangkat dokumen itu, seperti yang dipersoalkan di media sosial, belum membuktikan penglibatan parti atau anggota kerajaan. Namun ia juga tidak boleh diketepikan begitu sahaja. Setiap penyebar perlu menjelaskan dari mana bahan tersebut diperoleh dan sama ada pengesahan dibuat sebelum ia disebarkan.
Kepimpinan PH wajar mengarahkan semua halaman yang berkaitan dengannya menghentikan penyebaran, menyimpan rekod penerimaan dan menyerahkan maklumat sumber kepada pihak berkuasa. Jika PH benar-benar menghormati institusi Raja, tindakan pertamanya mesti membantu siasatan, bukan membiarkan dokumen palsu terus hidup kerana ia menguntungkan sesuatu naratif politik.
Siasatan perlu menjawab empat perkara. Siapa menghasilkan dokumen palsu itu? Siapa menyerahkannya kepada halaman politik? Adakah mana-mana pegawai atau individu yang mempunyai akses kepada urusan Lembaga memberikan maklumat, format atau templat? Apakah motif menyebarkannya sebelum keputusan rasmi diumumkan?
Pada Januari 2025, bekas Menteri Wilayah Persekutuan Dr Zaliha Mustafa menegaskan bahawa minit mesyuarat Lembaga Pengampunan ialah perkara sulit dan hak Lembaga Pengampunan. Prinsip itu mesti dipakai secara konsisten. Kerahsiaan tidak boleh dijadikan alasan untuk menolak penjelasan rasmi, tetapi pada masa sama dibiarkan menjadi bahan perang persepsi di tangan halaman politik.
Kerajaan tidak perlu mendedahkan minit mesyuarat untuk menutup ruang spekulasi. Kerajaan hanya perlu mengesahkan status dokumen, kedudukan proses dan keputusan melalui saluran rasmi. Respons yang pantas melindungi institusi tanpa membuka rahsia pertimbangan Lembaga.
Penyokong Najib juga wajib berdisiplin. Jangan menyebarkan dokumen yang belum disahkan hanya kerana kandungannya memenuhi harapan sendiri. Mempertahankan institusi Raja menuntut standard yang sama daripada semua pihak.
Jika permohonan Najib tidak diperkenankan, penyokongnya mesti menghormati keputusan Tuanku. Jika pengampunan diberikan, PH dan pengkritiknya juga wajib menghormati keputusan tersebut. Itulah makna sebenar menjunjung Perlembagaan iaitu menghormati kuasa dan kebijaksanaan Tuanku walaupun hasilnya tidak memenuhi kehendak politik kita.
Jangan kerana terlalu terdesak mahu menghalang pengampunan Datuk Seri Najib, proses sulit Lembaga Pengampunan dipolitikkan dan institusi Raja dijadikan sasaran tekanan. Yang sedang dipertahankan bukan seorang banduan. Yang sedang dipertahankan ialah sempadan kuasa politik, keluhuran Perlembagaan dan kemuliaan Yang di-Pertuan Agong.
Biarkan Tuanku membuat keputusan tanpa dokumen palsu, tanpa kemarahan yang direka dan tanpa tekanan mana-mana parti. Politik wajib berhenti di sempadan yang telah ditetapkan oleh Perlembagaan.